خورشیدی که آغوش بازش، بوی بهارنارنج می‌دهد

ستاره درخش_ در دل بافت تاریخی جایی که پر از هیاهو و رفت و آمد مردمی است که هر یک رازی  در سینه و غمی بردل دارند و در انتهایی کوچه ای باریک که در امتدادش، ساباطی بر رهگذران سایه افکنده و نبش کوچه اش ،مسجدی  کوچک و تنها قرار دارد و در میانه راهش ، پارک محقر با چند وسیله برای ورزش و  دلخوشی بچه های محل ،درخانه ای قدیمی به چشم می نشیند که تنها یک خانه نیست بلکه مامنی برای بچه هاست .
بچه هایی که دست نوازش مهربان و پدرانه بابا را بالای سر ندارند ،بچه هایی که با پرخاش و عصبانیت مادری تنها، دست و پنجه نرم می کنند،بچه هایی که  فرصت کودکی کردن از آنها گرفته شده و برای پر کردن خلأهای زندگی خود به این خانه پناه آورده اند .
موسسه خیریه اندیشه و مهارت کودکان خورشید،خانه‌ای برای مهر  و مهارت  و البته گوش شنوایی برای شنیدن که در قالب موسسه خیریه حامی کودکان بد سرپرست و بی سرپرست فعالیت می‌کند و به خانه خورشید شهرت دارد.
“هما قاسمی” مدیر این مرکز است .زنی سرشار از محبت و همدلی  که همیشه آرزویش کمک به دیگران و داشتن خانه ای بوده  تا سقفش پناهی برای کودکان زخم خورده باشد و بتواند کمک کند تا توانمند شوند و دستشان مدام  جلوی این و آن  دراز نباشد.
او  در رشته علوم تربیتی تا مقطع کارشناسی  تحصیل کرده و به همراهی  همسر و دو دخترش در خانه ای مشغول خدمات رسانی به کودکانی است که آنجا را مامن و سرای آرامش خود می‌بینند .
در یک  بعداز ظهر  با او و همسرش علی نوبخت ،که مشوق  و همراه  “هما” برای تحقق آرزوهای انسانیش  بوده و هست  به گپ و گفت نشستیم.
“هما قاسمی ” ابتدا از شروع کارش در یک مرکز خیریه می گوید .
مرکزی که  برای کمک رسانی به نیازمندان  و اعطای بسته های معیشتی به آنان تاسیس شده بود ، اما از نظر وی  این نوع کمک ها، باعث می‌شد افراد نیازمند،وابسته و  معتاد به دریافت آن گردند بدون اینکه برای بدست آوردنش زحمتی بکشند و یا به دنبال توانمند سازی بروند و این موضوع خوشایند هما نبود .
او کودکان پرورش یافته در این گونه  خانواده ها را ، پرتوقع می دید و انگار در ذهنشان حک شده بود که باید ماهیانه بسته های معیشتی از خوراک تا پوشاک را بدون هیچ زحمتی دریافت کنند.
قاسمی، با کمک و همراهی همسرش در صدد راه اندازی مرکزی برآمد تا بتواند به شکل اساسی تر به افراد نیازمند یاری برساند و راه و رسم زندگی به آنها بیاموزد .
او در مسیر بررسی های خود دریافت،  می بایست برای بچه ها که آسیب پذیرترین قشر جامعه هستند در ابعاد آموزش و ایجاد  فرهنگ کار کند.
همای سعادت بالاخره روی شانه او نشست و توانست با کمک همسرش خانه ای را که بدون استفاده  و مخروبه بود به امانت بگیرد و با بازسازی آن ، به خانه ای تبدیل کند که همیشه در تب و تاب آن بود .
خانه ای با باغچه ای کوچک که عطر بهارنارنجش هوش رباست  و حوض کوچکش که با رنگ آبی نقاشی شده گویی دریایی را درون خود جا داده است و
چند اتاق که حالا  به  کلاس تبدیل شده  و  بچه های بازمانده  از تحصیل دوباره با کمک معلم های دلسوز و خیر به دوران درس و مدرسه برمی گردند.
خانه آشپزخانه ای هم دارد که عطر و بوی غذای خانگی از آن برمی خیزد و برای بچه هایی که در خانه شاید جز نان و آب غذایی نخورند  طعم زندگی را می چشاند.
خانه خورشید ، پناهگاهی  برای کودکان بدسرپرست است و خیرین و دلسوزان ، هر چند انگشت شمار حامی و کمک حال بچه هایی هستند که زندگی کردن مانند کودکان دیگر را دوست دارند .
علی نوبخت،  علاوه بر اینکه خودش ۲ دختر دارد باز برای بقیه کودکان خانه  هم پدر است.
پدری که خوب می‌داند فرزندانش از چه رنج می‌برند و در طلب  محبت پدری اند که بین بودن و نبودن معلق بوده است  ، او در کنار همسر و دخترانش با دل و جان  به کودکان خانه خورشيد خدمت می‌کند.
او  با شفاف سازی و ارائه صورت های مالی و هزینه کرد های این مرکز ، نظر خیرین را جلب کرده  ،هرچند به گفته خودش این عده خیرین برای کمک به این تعداد بچه ها کم هستند و باز نیازمند یاری بیشتری می باشند  ولی باز نا امید نیست و امیدوار است همچنان این مرکز امید و پناهی برای بچه ها باشد .
خانه خورشید ، خانواده نوبخت را همگی به همقدمی طلبیده است.دختر بزرگش به بچه های مرکز ،زبان انگلیسی یاد می‌دهد، ودختر کوچکش در کنار مادر برای بقیه خواهری می‌کنند و با دستان کوچکش هر چه در توان دارد دریغ نمی‌کند.
خورشید هم نور تابانش  را از این خانه دریغ نمی‌کند ،چرا که بچه های این مرکز از راه های دور و نزدیک به خدمات این خانه دلبسته اند و آن را روزنه ای برای دست یافتن به آینده بهتر می دانند.

بچه هایی که با اتوبوس واحد از نقاط دور یزد مثل حسن آباد و اکرمیه و آزادشهر خود را به دل بافت تاریخی جایی در محله سید گل سرخ می‌رسانند تا در این خانه روح و روانشان جلا یابد.
بچه های مرکز از کلاس های فوق برنامه پانند سفالگری،موسیقی،نقاشی و …،تغذیه مناسب و سالم ،اجرای برنامه های مناسبتی و …استفاده می‌کنند و در روزهای پنجشنبه دورهمی های خاص برای آنها  اجرا می‌شود.

سمیرا ۹ ساله  یکی از همین دختر هاست که به گفته آقای نوبخت،این دختر جسور و جوینده دانش قبلا پیله ای دور خودش کشیده بود، وخیلی کم حرف می‌زد.
نگاهش سرد و بی اعتماد بود،تنها یه جمله را مدام تکرار می کرد،من آمدم تا درس بخوانم.
در فعالیتهای گروهی با بچه ها شرکت نمی کرد،همراه آنها نقاشی نمی کشید،و می گفت این کارها مسخره است.
قلبش از بی عدالتی زخمی بود،بخاطر شرایط و نداشتن مدارک شناسایی مبنی براثبات  ایرانی بودن،با همه عشق و استعدادش از تحصیل محروم شده بود.
با بقیه ی بچه ها،در کلاسهای تقویتی شرکت کرد،موقع خواندن و نوشتن کتاب را تا نزدیک چشماش می آورد،تازه در این خانه، متوجه  مشکل بیناییش شدندو متخصص چشم گفته بود اگر دیرتر آورده بودید،این بچه نابینا می شد،اما هیچ وقت از مشکل خود حرفی نزده بود،که مبادا سربار خانواده شود!
در جسم نحیف این دختر ۹ ساله،می توان روح  کهنسال تمام زنان مبارز ایران را هویدا دید .
سمیرا اکنون در موسسه خیریه کودکان خورشید با بقیه دوست شده،در همه فعالیتها  شرکت می کند.
با وجود اینکه مسیر خانه سمیرا تا موسسه طولانیست و مجبور است به تنهایی دو  اتوبوس را تغییر دهد  تا بتواند سر کلاسها حاضر شود
اما این پروانه کوچک ،در جستجوی نور دانش ، به آب و آتش می زند
و  در میان همه این سختی ها، در نگاه او ، امید موج می زند.
امید به دستانی مهربان که روزی دردهایش را التیام ببخشند. امید به قلبهای بزرگی که صدایش را بشنوند و پا پیش بگذارند.
در خانه خورشید ، هرروز صبح آفتاب با امید به انسانهای نیکوروشی سلام می کند که امید و مهر را بین کودکان توزیع می کنند و آنقدر بلند همتند که دستشان تا خانه او در اوج آسمان ها می رسد .

[حمایت های مالی شما حامیان ، هرچند اندک
میتواند کمکی برای گشایش مشکلات بزرگ
کودکان خورشید باشد.
آنها را دریابیم و محبت خود را از این بچه ها دريغ نکنیم.
شماره حساب موسسه خیریه کودکان خورشید
[ ۵۸۹۲۱۰۷۰۴۶۱۹۱۱۵۴ ]

همچین خیرین محترم می‌توانند با شماره های
36212366 و 09914412939  برای هماهنگی کمک های خیرخواهانه خود تماس بگیرند]