ساجده سادات درخش
دویست شب ایستادگی مردم یزد

یزد، شهر بادگیرها و قناتها، شهر مردمی که تاریخ را با صبوری و استقامت روایت کردهاند، این شبها شاهد صحنهای متفاوت است؛ صحنهای از حضور زنانی و مردانی که شببهشب، در میدانهای شهر گرد هم آمدهاند. در میدان معلم، میدان آزادی و میدان امام حسین(ع) و …. مردمی ایستادهاند که پرچم ایران را بر دست
یزد، شهر بادگیرها و قناتها، شهر مردمی که تاریخ را با صبوری و استقامت روایت کردهاند، این شبها شاهد صحنهای متفاوت است؛ صحنهای از حضور زنانی و مردانی که شببهشب، در میدانهای شهر گرد هم آمدهاند.
در میدان معلم، میدان آزادی و میدان امام حسین(ع) و …. مردمی ایستادهاند که پرچم ایران را بر دست گرفتهاند و در کنار یکدیگر، تصویری از حضور و همبستگی خود ساختهاند. زن و مرد، پیر و جوان، هر کدام با قصهای متفاوت، اما با یک ویژگی مشترک: انتخاب کردهاند که در میدان شهر حضور داشته باشند.
دویست شب، عدد کوچکی نیست.
دویست شب یعنی وقتی هوا تاریک میشود، هنوز چراغ میدانها روشن است؛ یعنی دستهایی که پرچم را بالا نگه داشتهاند، خسته میشوند اما دوباره آن را به اهتزاز درمیآورند؛ یعنی مادری که فرزندش را همراه آورده، پدری که پس از پایان روز کاری خود را به میدان رسانده و جوانی که بخشی از شبش را در کنار همشهریانش سپری کرده است.
یزد در این شبها فقط یک شهر نیست؛ یک قاب از حضور مردم است.
میدان های یزد شاهد مردمی بودهاند که در فضای عمومی شهر ایستادهاند؛ مردمی که پرچم را نه در گوشهای پنهان، که بر فراز دستان خود گرفتهاند و هویت ملی و تعلق خود به سرزمینشان را به زبان تصویر بیان کردهاند.
شاید زیباترین تصویر این شبها، همین دستهایی باشد که پرچم را گرفتهاند؛ دستهای کارگر و معلم، مادر و پدر، جوان و سالمند. دستهایی متفاوت، اما کنار هم.
یزدیها قرنهاست با کویر آشنا هستند؛ با راههای طولانی، شبهای سرد و روزهای سخت. شاید به همین دلیل است که برای مردم این دیار، «ماندن» واژه ناآشنایی نیست.
دویست شب حضور، بیش از آنکه یک عدد باشد، خاطرهای است که در میدانهای شهر شکل گرفته است؛ خاطره زنانی و مردانی که شبهای متوالی را در کنار یکدیگر ایستادهاند، پرچم بر دست گرفتهاند و بخشی از روایت روزگار خود را در خیابانهای یزد ثبت کردهاند.
سلام بر مردم یزد؛
بر زنانی که ایستادهاند،
بر مردانی که ایستادهاند،
بر جوانانی که پرچم را بالا گرفتهاند،
و بر سالخوردگانی که هنوز دلشان برای سرزمینشان میتپد.
دویست شب گذشت؛
و در میدانهای معلم، آزادی و امام حسین(ع)،
هنوز پرچم بر دست مردم است.
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0